กินนำ้พริกส้มมะขามเปียกให้อร่อยกับใบไม้ทอดรอบๆบ้าน

เด็ดใบไม้ดอกไม้รอบๆบ้านมาจิ้มและทอดรับประทานกับน้ำพริก ในสมัยก่อนถือว่า เป็นเรื่องปรกติธรรมดาที่สุดของทุกๆบ้าน เนื่องจากการจัดสวนแบบไทยนอกจากจะปลูกไม้ดอกที่ส่งกลิ่นหอมตามช่วงเวลาของวันและทิศทางลมแล้วนั้น ต้องมีไม้ผลที่ปลูกเอาไว้รับประทานสลับสับเปลี่ยนกันไปตามฤดูกาล กอรปกับสมุนไพรต่างๆที่นำมาปรุงอาหารหรือใช้เป็นยาอีกด้วย และที่ลืมไม่ได้ไม้ใบอีกหลากหลายชนิดก็สามารถนำมารับประทานได้เช่นกัน

ที่สวนเล็กๆของ“ในบ้าน“กลางกรุง ถึงจะไม่มีต้นกฐินริมรั้ว แต่เราก็ยังพอมีไม้ใบที่รับประทานได้ปลูกไว้ในกระถาง วางเรียงรายรอบๆบ้าน อาทิเช่นต้นเล็บครุฑ เป็นไม้พุ่มสวยใบยาวหยักละเอียด รูปทรงของต้นเป็นชั้นๆ คล้ายกับในภาพเขียนจิตรกรรมไทยบนฝาผนัง นอกจากจะรูปสวยแล้วใบเล็บครุฑยังนำไปชุบแป้งทอดกรอบๆ รับประทานกับนำ้พริกส้มมะขามเปียกเคียงด้วยกากหมูอร่อยดีแท้ หากที่บ้านใครมีต้นทองหลางใบมน (แต่ไม่ใช่ต้นทองหลางลายนะคะ) จะนำใบมาทอดรับประทานด้วยก็ได้

อ้อ! ใบผักหวานป่าชุบแป้งทอด รสชาติมันส์ๆคล้ายถั่วทอดนิดๆ รับประทานกับนำ้พริกส้มมะขามเปียก ก็เข้าทีทีเดียว … อย่างนี้แหล่ะ “ถูกปากสไตล์ในบ้าน” นัก

คิดๆไปแล้วการกินอยู่อย่างไทยเป็นอะไรที่อุดมสมบูรณ์พูนสุขและสะดวกสบายจริงๆ อาหารและยาพร้อมสรรพ บางครอบครัวมีที่ทางมาก สามารถปลูกป่าในพื้นที่ของตนเองได้ พอต้นไม้โตเต็มที่ยังนำมาใช้ก่อสร้างบ้านเรือนได้อีกด้วย อย่างนี่สิที่เขาเรียกว่า อยู่ดีกินดีแบบครบวงจร